Ik groeide op in een México waar hoeden geen mode zijn. Ze zijn het leven.

Op ranches, in de sierras, bij elke familiebijeenkomst — een hoed was nooit optioneel.

De 'vaquero' cowboy-traditie begon niet als trend. Het begon als een manier van leven, doorgegeven van generatie op generatie, lang voordat de wereld het Western noemde.

Mijn moeder droeg hoeden zoals ze alles deed: met stille kracht, stijl en zonder excuses. Sandoval bestaat dankzij haar.

Onze hoeden worden met de hand geweven van Sahuayo-palmstro — een van de zeldzaamste en meest verfijnde natuurlijke vezels ter wereld — door ambachtslieden in Michoacán die dit vak hun hele leven beoefenen.

Geen machines. Geen shortcuts. Elke hoed wordt met de hand gevormd, stuk voor stuk. Elke onvolkomenheid is het bewijs dat een echt mens hem heeft gemaakt.

Vandaag woon ik in Amsterdam met mijn man en onze twee kinderen. Maar México is nooit bij me weggegaan. En dat zal het ook nooit doen. Sandoval is hoe ik die wereld naar de jouwe breng.

Con amor,

Alejandra Sandoval